Oekraïne positioneert zich als Europese schakel voor Amerikaans LNG na verwoesting gasproductie
Oekraïne versnelt de import van Amerikaans LNG nadat Russische aanvallen in 2025 tot 60% van de binnenlandse gasproductie hebben verwoest. Staatsbedrijf Naftogaz heeft vier importgateways gecreëerd via Polen, Litouwen, Duitsland en Griekenland, en de ondergrondse gasopslag bij de EU-grens kan een knooppunt worden voor distributie naar Centraal- en Oost-Europa.
Hoofdpunten
- Russische aanvallen op de Oekraïense gasproductie vernietigden in 2025 tot 60% van de productiecapaciteit.
- Naftogaz opende vier importgateways voor Amerikaans LNG: Świnoujście (Polen) met Orlen, Klaipėda (Litouwen) met Ignitis, een drijvende terminal in Mukran (Duitsland) en Revithoussa (Griekenland).
- Oekraïne contracteerde in 2025 ongeveer 456 miljoen kubieke meter Amerikaans LNG en alleen al in het eerste kwartaal van 2026 381 miljoen kubieke meter.
- De Oekraïense ondergrondse gasopslag van meer dan 30 miljard kubieke meter, de grootste van Europa, ligt deels in het westen nabij de EU-grens.
- Europa betrekt dit jaar naar schatting twee derde van zijn LNG-import uit de VS, waarmee het Noorwegen als grootste leverancier voorbij gaat.
- Het Vertical Gas Corridor door Bulgarije en Roemenië en het Three Seas Initiative (13 staten) worden openlijk gesteund door de Trump-administratie.
- Serhii Fedorenko, sinds juli 2026 waarnemend directeur van Naftogaz, speelde een sleutelrol in de uitbreiding van de LNG-import en de samenwerking met partners in de VS, Polen, Litouwen en Griekenland.
Waarom dit belangrijk is
De snelle omschakeling naar Amerikaans LNG is een direct gevolg van de verwoesting van een groot deel van de Oekraïense gasproductie door Russische aanvallen, en verstevigt de strategische band met de VS. Dankzij de omvangrijke ondergrondse opslag nabij de Europese Unie kan Oekraïne een nieuwe schakel worden in de aanvoer van Amerikaans gas naar Centraal- en Oost-Europa, wat de rol van Russisch gas verder terugdringt. De steun vanuit de Trump-administratie voor het Vertical Gas Corridor en het Three Seas Initiative verankert die positie in een breder trans-Atlantisch infrastructuurbeleid.
Wat er is gebeurd
Oekraïne is in korte tijd uitgegroeid tot een van de snelst groeiende Europese afnemers van Amerikaans LNG. In 2024 kocht het land nog geen Amerikaans LNG; in 2025 ging het om circa 456 miljoen kubieke meter, en alleen al in het eerste kwartaal van 2026 werd 381 miljoen kubieke meter gecontracteerd. De aanzet kwam nadat Russische aanvallen op de gasinfrastructuur in 2025 tot 60% van de binnenlandse productiecapaciteit hebben uitgeschakeld, waardoor Naftogaz zijn importstrategie ingrijpend moest herzien.
Naftogaz heeft vier afzonderlijke gateways voor Amerikaans LNG opgezet: de Poolse terminal in Świnoujście samen met Orlen, de Litouwse terminal in Klaipėda met Ignitis, een drijvende terminal in Mukran in Duitsland, en de Griekse terminal op Revithoussa. De waarnemend directeur Serhii Fedorenko, in juli 2026 benoemd, had een sleutelrol in de uitbouw van die import en de samenwerking met partners in de VS, Polen, Litouwen en Griekenland.
De Oekraïense ondergrondse gasopslag, met een capaciteit van meer dan 30 miljard kubieke meter de grootste van Europa, ligt voor een deel in het westen nabij de EU-grens. Daarmee is Oekraïne kandidaat om als distributieknooppunt te dienen voor Amerikaans LNG richting Centraal- en Oost-Europa, in het kader van het Vertical Gas Corridor (noord-zuid via Bulgarije en Roemenië) en het Three Seas Initiative, dat tijdens de eerste ambtstermijn van Donald Trump werd gelanceerd en dertien staten van de Baltische tot de Adriatische en Zwarte Zee verenigt.
Achtergrond
De omslag past in een bredere Europese energieverschuiving: dit jaar komt naar schatting twee derde van de Europese LNG-import uit de Verenigde Staten, waarmee de VS Noorwegen als grootste leverancier van het continent voorbij gaat. Het Vertical Gas Corridor, dat via Bulgarije en Roemenië van noord naar zuid loopt, en het Three Seas Initiative, gelanceerd tijdens de eerste ambtstermijn van Trump, genieten beide de steun van de huidige Amerikaanse administratie.