Zaporizhzhia Steel meldt verlies van 2,3 miljard gram voor eerste negen maanden 2026
Zaporizhzhia Steel reported a net loss of 2,3 miljard Ukrainian hryvnia in de eerste negen maanden van 2026, na een netto winst van 1,9 miljard in dezelfde periode van 2025. De productie stopte volledig na de Russische aanval van 11 augustus en het concern heeft sindsdien niet zijn normale bedrijfsniveau hervat. Schade aan energie-infrastructuur, domnelcapaciteiten, fabrieken en uitrusting beperkt het bedrijf verder.
Hoofdpunten
- Zaporizhzhia Steel leed in januari–september 2026 een netto verlies van 2,3 miljard grivna, tegenover een netto winst van 1,9 miljard grivna een jaar eerder.
- Het verlies in het derde kwartaal van 2026 bedroeg 1,247 miljard grivna.
- De omzet uit gewone bedrijfsactiviteiten daalde met 8,3% tot 49,1 miljard grivna.
- De aanval van 11 augustus 2026 stopte de volledige productie; zeven medewerkers kwamen om en 21 raakten gewond.
- Tijdens aanvallen op 27 augustus, 12 september en 17 september 2026 raakten rakets onder meer de energie-infrastructuur, domnelcapaciteiten, fabrieken en uitrusting beschadigd.
- De drie voornaamste staalfabrieken die samen ongeveer 90% van de Oekraïense staalproductie leverden, zijn na de aanvallen gestopt.
- De onverdeelde winst van Zaporizhzhia Steel bedroeg eind september 2026 29,8 miljard grivna.
- Oleksandr Myronenko, operationeel directeur van Metinvest, zei dat de bijdrage van de metallurgie aan het Oekraïense bbp in 2026 bijna tot nul is gedaald.
Waarom dit belangrijk is
De resultaten van Zaporizhzhia Steel tonen de grote financiële en operationele gevolgen van de Russische aanvallen voor de Oekraïense staalindustrie. Door de beschadiging van productiecapaciteiten en energie-infrastructuur zijn drie grote fabrieken, die eerder ongeveer 90% van de nationale staalproductie leverden, gestopt. Dit verkleint de beschikbare capaciteit en versterkt de druk op export, logistiek en de toegang tot de Europese markt.
Wat er is gebeurd
Zaporizhzhia Steel maakte over de eerste negen maanden van 2026 een netto verlies van 2,3 miljard grivna. In het derde kwartaal bedroeg het verlies 1,247 miljard grivna, terwijl de omzet uit gewone bedrijfsactiviteiten met 8,3% daalde tot 49,1 miljard grivna. Het bedrijf had in dezelfde periode van 2025 nog 1,9 miljard grivna netto winst gemekt.
De productie werd volledig gestopt na de b.allistische aanval van 11 augustus 2026. Da（七ower）volgden aanvallen op 27 augustus, 12 september en 17 september. Daarbij raakten onder meer energie-infrastructuur, domnelcapaciteiten, fabrieken en uitrusting beschadigd. Bij de aanval van 11 augustus kwamen zeven werknemers om en raakten 21 anderen gewond; bij de aanval van 12 september liepen vier medewerkers letsel op. Na de reeks aanvallen keerde het concern niet terug naar een normale productiemodus.
Hoe Oekraïense bronnen het beschrijven
Oekraïense berichtgeving plaatst de verslechterde financiële resultaten van Zaporizhzhia Steel tegen de achtergrond van zware verliezen aan productiecapaciteiten. De aandacht gaat vooral uit naar de menselijke slachtoffers, de volledige productiestop en de gevolgen voor de continuïteit van het bedrijf. Ook de bredere impact op de Oekraïense metaalindustrie, het bbp, de logistiek, de export en de toegang tot de EU-markt wordt geschetst.
Achtergrond
Zaporizhzhia Steel exporteert een aanzienlijk deel van zijn productie en gebruikt daarvoor havens aan de Donau, de spoorweg en wegtransport. De Russische oorlog en beperkingen op de scheepvaart in de Zwarte Zee compliceren de logistiek en leveringen. Het bedrijf is een joint venture van de Metinvest-groep. In 2025 meldde het een netto winst van 1,8 miljard grivna en een omzet van 72,1 miljard grivna.
Vідне韧andere voor de Europese Unie zijn het mechanisme voor de carboncorrectie van de invoer en nieuwe beperkende quota voor de invoer van bepaalde staalproducten. Die quota zijn op 1 juli 2026 in werking getreden. Volgens Zaporizhzhia Steel blijft de invloed van het carboncorrectiemechanisme op staalsemi-producten en afgewerkte producten beperkt tot 2030, mede door gratis quota binnen het EU-emissiehandelssysteem. Een uitbreiding van afzetmarkten, aanpassing van de logistiek en een hogere energie-efficiëntie kunnen de risico's op middellange termijn beperken.